Wojna stuletnia trwała 116 lat – od 1337 do 1453 roku. Nie była jednak nieprzerwanym konfliktem. Składała się z kolejnych kampanii wojennych, między którymi zawierano rozejmy i zapadały okresy pokoju.
Dlaczego nazwano ją wojną stuletnią?
Nazwa jest umowna i została nadana przez późniejszych historyków. Wynika z bardzo długiego okresu rywalizacji Anglii i Francji, ale nie oznacza dokładnie stu lat ciągłych walk. Za początek konfliktu przyjmuje się rok 1337, gdy król Francji Filip VI skonfiskował angielską Gaskonię. Za jego zakończenie uznaje się zwycięstwo Francuzów w bitwie pod Castillon w 1453 roku.
Do wybuchu wojny doprowadziło kilka powiązanych sporów:
- Sukcesja tronu Francji – po śmierci Karola IV w 1328 roku Edward III, król Anglii, zgłosił pretensje do francuskiej korony.
- Spory terytorialne – angielscy monarchowie posiadali we Francji ziemie, między innymi Gaskonię, i rywalizowali z francuską koroną o wpływy na kontynencie.
- Flandria – region ważny gospodarczo, zależny od angielskich dostaw wełny, stał się obszarem konfliktu interesów Anglii i Francji.
W praktyce wojna stuletnia obejmowała kilka etapów walk, a nie jedną ciągłą wojnę trwającą bez przerwy przez 116 lat.